กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 39 พวกยอดฝีมือนี่อ่านไม่ตอบกันหมดเลยเหรอ? เย็นชาอะไรขนาดนั้น?
ดวงตะวันค่อยๆ คล้อยลับขอบฟ้า เมืองใหญ่เริ่มเปิดม่านวิถีชีวิตยามค่ำคืนอย่างช้าๆ
ริมถนนเนืองแน่นไปด้วยแผงขายของกินเล่นหลากสีสัน นักเรียนที่เพิ่งเลิกเรียนต่อแถวยาวเหยียด เหล่ามนุษย์เงินเดือนที่หิ้วกระเป๋าเอกสารต่างเบียดเสียดกันขึ้นรถไฟใต้ดินเที่ยวชั่วโมงเร่งด่วนช่วงเย็นระลอกแล้วระลอกเล่า
เป็นบรรยากาศกลิ่นอายชีวิตผู้คนที่แสนจะธรรมดาสามัญ
ฟางอี้ถือเจียนปิ่งกั่วจื่อเดินฝ่าฝูงชนอย่างสบายอารมณ์กลับมาถึงห้องพักในอพาร์ตเมนต์ของตัวเอง
"หืม? ลูกพี่ลูกน้องออกไปข้างนอกเหรอ?"
ฟางอี้ก้าวเข้ามาในประตูก็เห็นรองเท้าแตะใส่ในบ้านหัวกระต่ายสีชมพูของน้องสาวลูกพี่ลูกน้องวางอยู่ตรงทางเข้า
เขาไม่ได้คิดอะไรมาก ถือเจียนปิ่งกั่วจื่อเดินเข้าห้องของตัวเองไป