กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 101 นั่นก็ไม่แน่
เพราะเคยเดินผ่านเส้นทางนี้มาแล้ว และรู้ว่าจะไม่เจออสูรปลากะรัง จึงใช้เวลาเข้าไปเพียงหนึ่งชั่วยาม
เมื่อเนี่ยอวิ๋นจิงมองเห็นเงาของจิ่นเย่กับเฟิงอู๋เยวี่ยจากระยะไกล ก็รู้ทันทีว่าตนถูกลู่หลิงโยวหลอกเข้าแล้ว
การนำทางให้พวกเขาเป็นเพียงเรื่องพลอยทำ ส่วนการกลับไปสมทบกับคนของตนต่างหากคือจุดประสงค์ที่แท้จริง
ที่น่าหงุดหงิดคือพวกเขายังมอบศิลาหมื่นวิญญาณให้นางอีก
“หลอกพวกเราแล้วสนุกมากหรือ?” ซ่งอี้ซิวกล่าวเสียงเย็นเยียบ
ลู่หลิงโยวรู้สึกว่าทุกครั้งที่คนสกุลซ่งเผชิญหน้านาง ใบหน้านั้นไม่เคยผ่อนคลายเลย
ไม่ก็ประมุขมารสิงร่าง ไม่ก็คนเสียสติสิงร่าง นอกจากคำรามกับทำหน้ามืดครึ้มราวกับจะฆ่าคน ก็ไม่มีอย่างอื่นแล้ว
นางคิดว่าควรซื่อตรงกับคนป่วยสักหน่อย