กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 102 ตึง! ขาดแล้ว!
เย่เจินเจินเพิ่งกล่อมตนเองในใจได้อย่างฝืน ๆ พลันนึกถึงศึกก่อนหน้าขึ้นมา
ตอนนั้นนางก็มั่นใจเต็มอกเช่นนี้ พูดว่าพวกเขามาสายแล้ว คงต้องเสียเที่ยวเปล่า
จากนั้นป้ายคำสั่งที่เพิ่งได้มาก็ถูกแย่งไป
ครั้นตระหนักได้ว่าตนเผลอพูดคำเดิมออกมาอีกแล้ว.......
นางก็ใจหายวาบ
แต่แล้วก็ดึงสติกลับมาได้
ไม่
คราวนี้ไม่เป็นเช่นนั้นแล้ว
คราวนี้พวกเขามีคนมากกว่า สภาพก็ไม่ได้ย่ำแย่เหมือนศึกก่อน