เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“หมายเลขหนึ่ง เชิญเข้ามา”
ประตูไม้หนาหนักถูกผลักเปิดออก ทว่าคนที่เดินเข้ามากลับไม่ใช่คนไข้ใบหน้าเหลืองซูบผอม
ชายหนุ่มคนหนึ่งสวมสูทหรูหรา ผมหวีเรียบแปล้เป็นมันวาว อุ้มช่อดอกกุหลาบแดงช่อใหญ่ เดินก้าวข้ามธรณีประตูเข้ามาอย่างวางท่าโอ่อ่า
ด้านหลังของเขามีบอร์ดี้การ์ดสวมแว่นดำสองคนตามติด ขวางคนไข้ที่เข้าคิวรออยู่ด้านนอกประตูไว้อย่างไม่เกรงใจ
โจวฮ่าวหรัน บุตรชายคนเดียวของเจ้าหน้าที่ระดับสูงในกระทรวง เป็นคุณชายเสเพลที่มีชื่อเสียงโด่งดัง
“จิ่นอวี๋” โจวฮ่าวหรันวางช่อดอกไม้ลงบนโต๊ะ ยื่นมือออกไปหวังจะคว้ามือของลู่จิ่นอวี๋ “หัวใจของฉันมันเจ็บแปลบขึ้นมาอย่างหนัก เธอรีบตรวจดูให้ฉันหน่อยสิ”
ลู่จิ่นอวี๋ไม่แม้แต่จะเงยหน้า ปลายนิ้วคีบเข็มเงิน ข้อมือพลิกหมุนเพียงเล็กน้อย
โจวฮ่าวหรันยังไม่ทันแตะโดนแขนเสื้อของเธอ ปลายนิ้วก็พลันเจ็บแปลบจนตกใจรีบชักมือกลับ