ตอนที่ 239 อินทรีน้อยสยายปีก (3)

ซอยเหล่าหวยซู่ ด้านนอก “หอถ่ายทอดมรดก” ก่ออิฐสีเขียวกระเบื้องสีเทา คนไข้เข้าแถวรอตรวจยาวตั้งแต่หัวถนนจรดท้ายตรอก

อู่เป่าลู่จิ่นอวี๋สวมเสื้อยาวคอตั้งสีขาวดุจแสงจันทร์ นั่งตัวตรงสง่างามอยู่หลังโต๊ะตรวจ นิ้วมือทาบอยู่บนชีพจรข้อมือของชายชราคนหนึ่ง

วัยยี่สิบกว่าปี ระหว่างคิ้วและดวงตาสลัดความไร้เดียงสาในวัยเยาว์ออกไป ตกผลึกเป็นความเย็นชาสุขุมที่ถอดแบบมาจากซูเหมียนเยวี่ยไม่มีผิดเพี้ยน

“คุณตา อาการร้อนในปอดของคุณตาเป็นโรคเก่าเรื้อรัง ทานตำรับชำระทองขับเสมหะที่ฉันจัดให้สามเทียบ ตอนกลางคืนก็จะไม่ไอแล้ว” ลู่จิ่นอวี๋จรดพู่กันเขียนใบสั่งยา

ชายชรารับใบสั่งยาไปด้วยความซาบซึ้งขอบคุณซ้ำ ๆ

ยังไม่ทันที่คนไข้คนต่อไปจะนั่งลง ด้านนอกประตูก็พลันมีเสียงร้องโหยหวนดังสะเทือนฟ้าดินระเบิดขึ้น

“ฆ่าคนแล้ว! หมอเถื่อนทำลายชีวิตคนแล้ว!”

เคล้าไปกับเสียงแหบแห้งแสบแก้วหู ชายฉกรรจ์ร่างกำยำสี่ห้าคนผลักฝูงชนที่เข้าแถวอยู่อย่างป่าเถื่อน หามเปลหามอันหนึ่งเบียดเสียดยัดเยียดเข้ามาในโถงใหญ่ของคลินิก

บนเปลหามคลุมด้วยผ้าสีขาว ด้านใต้มีร่างคนนอนตัวแข็งทื่ออยู่คนหนึ่ง

ชายฉกรรจ์หัวโจกตัดผมเกรียน ในมือกำปึกเอกสารประวัติการรักษาไว้แน่น เขาชื่อพี่เตา เป็นนักก่อกวนวงการแพทย์มืออาชีพที่มีชื่อเสียงในย่านนี้