ตอนที่ 238 ตอนพิเศษ อินทรีน้อยสยายปีก (สอง)

ท่าเรือจินก่าง

ลมทะเลพัดพากลิ่นอายคาวเค็มรุนแรง ม้วนผ่านดงตู้คอนเทนเนอร์ร้างเป็นแถบ ๆ

แสงเย็นเยียบจากสปอตไลต์สาดประสานเป็นตาข่าย ล้อมโกดังสังกะสีหมายเลขสามไว้จนแน่นขนัดไร้ทางหนี

ข้างแนวเฝ้าระวังวงนอก หลี่เจี้ยนกั๋วหัวหน้าหน่วยกองกำลังสืบสวนคดีอาญาสำนักงานตำรวจเมืองจินก่างร้อนใจจนเหงื่อท่วมศีรษะ วิทยุสื่อสารในมือแทบจะถูกบีบแหลกคามือ

“ผู้แทนพิเศษลู่ หน่วยจู่โจมเข้าไปไม่ได้จริง ๆ!” หลี่เจี้ยนกั๋วชี้ไปยังผืนดินโคลนข้างหน้าที่ดูราบเรียบ เสียงสั่นระริก

“หน่วยเก็บกู้ระเบิดเพิ่งลองหยั่งเชิงดูเมื่อกี้ เจ้าพวกคนลักลอบพวกนี้วางทุ่นระเบิดจิ๋วตรวจจับแรงโน้มถ่วงไว้ทั่วระยะ 30 เมตรนอกโกดัง! แม้แต่แมวจรวิ่งผ่านก็ระเบิดลอยขึ้นฟ้าได้ พวกมันยังมีอาวุธหนักในมือ ฝืนบุกเข้าไปก็คือเอาชีวิตพวกพี่น้องไปถมชัด ๆ!”

ซื่อเป่าลู่เฉินเฟิงสวมเสื้อแจ็กเก็ตกันลมสีดำ พิงประตูกระจกรถตำรวจอย่างเกียจคร้าน

เขาหรี่ตาทั้งสองข้างลงเล็กน้อย ใบหูกระดิกเบา ๆ กรองเสียงรบกวนของคลื่นทะเลทิ้งไป จับทุกความเคลื่อนไหวในระยะ 300 เมตรข้างหน้าได้อย่างแม่นยำ

“ด้านหน้าฝั่งซ้าย 15 เมตร ใต้ยางรถยนต์เก่าฝังทุ่นระเบิดต่อเนื่องไว้ 3 ลูก ฝั่งขวา 7 เมตร ข้างถังเหล็กมีชนวนสะดุด” ลู่เฉินเฟิงรายงานชุดข้อมูลออกมา “ข้างในโกดังมีทั้งหมด 12 คน พวกมันกำลังแบ่งเงินกันอยู่”

หลี่เจี้ยนกั๋วฟังจนลอบกลืนน้ำลายลงคอ