ตอนที่ 234 สุราจอกนี้ คารวะแด่ปราชญ์แห่งชาติไร้เทียมทาน

ขบวนรถธงแดงแล่นผ่านประตูใหญ่เรือนรับรองแขกแห่งชาติเข้ามาอย่างนิ่งสนิท

เมื่อมาถึงหน้าห้องโบตั๋น รองเสนาธิการเฉินก็ยิ้มอย่างมีเลศนัย ก่อนจะผลักบานประตูไม้แกะสลักคู่เปิดออก

ชั่วพริบตาที่ประตูเปิด บรรยากาศอันครึกครื้นภายในห้องวีไอพีก็พลันเงียบสงบลง

ซูเหมียนเยวี่ยเงยหน้าขึ้นมอง แววตาอันเย็นชาของเธอวาบผ่านความประหลาดใจอย่างหาได้ยาก

ภายในห้องโบตั๋นอันโอ่อ่ากว้างขวาง มีโต๊ะกลมขนาดใหญ่จัดวางไว้สองตัว ยามนี้ผู้ที่ยืนขึ้นรอต้อนรับเธอ ล้วนเป็นใบหน้าที่แสนคุ้นเคยทั้งสิ้น

“แม่หนูซู!” ตาแก่ผอมแห้งคนหนึ่งที่สวมเสื้อจงซานตัวใหม่เอี่ยม ในมือยังคงกำกล้องยาสูบไว้ตามความเคยชิน ขอบตากลายเป็นสีแดงระเรื่อ ตื่นเต้นจนมือสั่นระริก

นั่นคือหวังเป่าซาน เลขานุการพรรคอาวุโสแห่งกองธงแดงในตอนนั้นนั่นเอง

ข้างกาย ชายวัยกลางคนในชุดเครื่องแบบตำรวจระดับสูงที่ตัดเย็บอย่างประณีตยืนตรงอย่างกระฉับกระเฉง ก่อนจะทำความเคารพซูเหมียนเยวี่ยอย่างสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ “ผู้บังคับบัญชาซู! เฉียนเว่ยกั๋ว อดีตหัวหน้าสถานีตำรวจสหกรณ์ประชาคมธงแดง ปัจจุบันดำรงตำแหน่งรองอธิบดีสำนักความมั่นคงสาธารณะมณฑลใต้ มารายงานตัวกับท่าน!”