ตอนที่ 231 การเติบโตของอัจฉริยะ แผนการอนาคตของเด็กห้าคน

รถเก๋งธงแดงแล่นไปบนถนนสายกว้างอย่างนุ่มนวลมั่นคง

ซูเหมียนเยวี่ยละสายตาจากนอกหน้าต่างกลับมา แล้วหยิบวิทยุสื่อสารติดรถขึ้นมา

“ซื่อเป่า วันนี้พวกนายมีกำหนดการยังไงกันบ้าง”

เสียงใสแจ๋วทว่าสุขุมหนักแน่นของซื่อเป่าดังแว่วมาจากวิทยุสื่อสาร

“แม่ พี่ใหญ่ไปศูนย์วิจัย นักวิชาการจางจากเมืองหลวงนัดเขาไว้ พี่สาวรองไปโรงงานเครื่องจักรกลหนักเพื่อซ่อมอุปกรณ์นำเข้า พี่สามไปเขตป่าไม้ประสานงานกับกลุ่มผู้เชี่ยวชาญ เดี๋ยวฉันจะไปรายงานตัวที่แผนกฝึกพิเศษ น้องสาวคนที่ห้าตามท่านไปแผนกผู้ป่วยนอก”

“ได้ ระวังตัวกันด้วย ตอนเย็นกลับมากินข้าวที่บ้านให้ตรงเวลา” ซูเหมียนเยวี่ยกำชับเสร็จก็ตัดการสื่อสาร

เธอเอนพิงพนักเก้าอี้ แววตาปรากฏรอยยิ้ม

เด็กวัยสิบขวบ หากอยู่ในครอบครัวคนทั่วไปคงยังวิ่งเล่นซุกซนเต็มลานบ้าน แต่สายเลือดทั้งห้าของเธอกลับก้าวขึ้นสู่ระยะสูงสุดในอาณาเขตของตนเองตั้งนานแล้ว

ขบวนรถแยกย้ายกันไปคนละทิศทางภายในประตูใหญ่นครการแพทย์

ซูเหมียนเยวี่ยพาอู่เป่าลู่จิ่นอวี๋มุ่งตรงไปยังอาคารผู้ป่วยนอกแพทย์แผนจีน