ตอนที่ 230 ตัวแสบตระกูลลู่กลับจากการใช้แรงงานดัดนิสัย

ประตูทางออกสถานีรถไฟเมืองหลิ่ง

ร่างหลายร่างที่ดูขัดหูขัดตากับเมืองอันเจริญรุ่งเรือง กำลังเดินกะเผลกกระย่องกระแย่งออกมาจากช่องทางเดินอันมืดสลัว ผู้โดยสารรอบข้างต่างพากันปิดจมูก หลบเลี่ยงพวกเขาราวกับหลบเสนียดจัญไร

จางหลานฮวาแบกผมสีขาวแห้งกรังดั่งหญ้าแห้ง ลากขากะเผลกโก่งงอผิดรูปสองข้าง อาศัยท่อนไม้ผุพังสองอันพยุงร่างอย่างทุลักทุเล

การใช้แรงงานดัดนิสัยอย่างหนักหน่วงตลอดห้าปี ทรมานครอบครัวนี้จนดูไม่เหมือนคนไม่คล้ายผี

ตาแก่ตระกูลลู่ตาบอดไปข้างหนึ่ง หลังค่อมจนแทบจะติดดิน เดินก้าวหนึ่งหอบสามครั้ง ราวกับพร้อมจะหมดลมหายใจได้ทุกเมื่อ

สองพี่น้องลู่เป่ยซานและลู่ทะเลเหนือยิ่งน่าเวทนา ปีนั้นพวกเขาคิดจะฆ่าคนชิงทรัพย์ จึงถูกซูเหมียนเยวี่ยซัดจนแขนขาพิการ ห้าปีมานี้ในฟาร์มแรงงานดัดสันดาน ร่างกายที่พิการทำงานหนักไม่ได้ จึงโดนผู้คุมอบรมโบยตีอย่างหนักหน่วงมาโดยตลอด

ยามนี้พวกเขาเดินโซซัดโซเซ ตัวส่งกลิ่นเหม็นเน่าฟุ้ง วันนี้ ในที่สุดพวกเขาก็พ้นโทษตามกำหนด