เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ชายหัวโจกยกปากกระบอกปืนขึ้น เล็งตรงไปยังหว่างคิ้วของผู้การหลี่ “อย่าพล่ามมาก! รีบให้คนข้างหลังไสหัวลงมา แล้วเปิดตู้โดยสารซะ!”
สีหน้าของผู้การหลี่เคร่งขรึมลง สวนกลับอย่างแข็งกร้าว “พี่น้อง นี่มันรถของเขตทหารนะ บัตรผ่านทางก็มีตราประทับสีแดงของผู้บัญชาการเฉินปั๊มอยู่อย่างชัดเจน พวกแกคิดจะขัดคำสั่งหรือไง”
“วันนี้พ่อจำได้แค่รถ ไม่สนตราประทับโว้ย!” ชายหัวโจกถ่มน้ำลายลงพื้นอย่างดุดัน ก่อนจะโบกมือไปข้างหลัง “ลุย! กรีดผ้าใบตู้โดยสารด้านหลังออกให้หมด!”
ชายหลายคนที่ห่อหุ้มร่างกายด้วยเสื้อคลุมทหารยกปืนขึ้นทันที พลางสบถก่นด่าแล้วเดินตรงไปยังท้ายรถ
ภายในตู้โดยสาร ซูเหมียนเยวี่ยได้ยินความเคลื่อนไหวด้านนอกไม่ตกหล่นแม้แต่คำเดียว เธออาศัยช่องว่างของผ้าใบกวาดสายตามองรอบนอกอย่างรวดเร็ว