เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เมืองหลวง เรือนสี่ประสานตระกูลเย่
ภายในห้องหนังสืออันกว้างขวางเปิดเครื่องทำความร้อนใต้พื้น อบอุ่นดุจวันวสันต์ หลังโต๊ะหนังสือไม้พะยูง เย่ปิ่งเทียนผู้นำตระกูลคนปัจจุบันของตระกูลเย่กำลังปั้นหน้าเคร่งขรึม ลูกวอลนัตหัวสิงโตคู่ที่เขาหยิบจับคลึงเล่นมานานนับสิบปีในมือถูกเขาบดคลึงจนส่งเสียงดังกร๊อบแกรบ
พ่อบ้านเหล่าซ่งค้อมเอวยืนอยู่หน้าโต๊ะหนังสือ ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง
“ปัง!”
เย่ปิ่งเทียนฟาดลูกวอลนัตในมือลงบนผิวโต๊ะอย่างรุนแรง ผิวโต๊ะไม้พะยูงชั้นดีถูกกระแทกจนยุบเป็นหลุมตื้นหลุมหนึ่ง
“สวะ! เป็นพวกไร้ประโยชน์กันทั้งฝูง!” เย่ปิ่งเทียนกัดฟันกรอด น้ำเสียงแฝงความดุร้ายอำมหิต “ไอ้งี่เง่าโจวต้าห่ายจบเห่ที่แดนเหนือก็ช่างเถอะ กระทั่งไอ้หนุ่มเย่หมิงเซวียนนี่ก็ยังเสียท่า! ฉันสั่งให้เขาไปตรวจค้นสั่งปิดโรงงานผลิตยาเส็งเคร็งของชุมชนครอบครัวทหารแห่งหนึ่ง เขากลับทำได้ดีนัก ส่งตัวเองเข้าไปนอนในคุกหลวงเสียได้!”