ตอนที่ 174 เทกระจายของในมิติ แบกรับกำลังการผลิตด้วยพลังเพียงคนเดียว

พี่สะใภ้หลี่ฟังคำพูดของซูเหมียนเยวี่ยจบ ก็ตบต้นขาตัวเองด้วยความตื่นเต้น “ดีจริง ๆ! ฉันรู้อยู่แล้วว่าผู้บัญชาการเฉินกับรองผู้บัญชาการกองพลลู่ต้องมีแผนสำรองแน่! ฉันจะรีบไปจัดคนเดี๋ยวนี้ คืนนี้ฉันจะคอยเฝ้าอยู่ที่นี่ด้วยตัวเอง!”

ซูเหมียนเยวี่ยพยักหน้า “ไปเถอะ เลือกคนที่ปากเงียบ ทำงานคล่องแคล่วมาสักสองสามคน เรื่องนี้ภายนอกให้บอกว่าเป็นคลังสำรองยุทธศาสตร์ที่เขตทหารนำออกมาใช้ชั่วคราวเพื่อรับประกันการจัดส่งสู่แนวหน้า ใครก็ห้ามออกไปพูดจาไร้สาระเด็ดขาด”

“ท่านวางใจเถอะ ฉันรู้ความควรไม่ควร!” พี่สะใภ้หลี่วิ่งกระหืดกระหอบออกจากห้องทำงานไป

พอลับหลังพี่สะใภ้หลี่ ซูเหมียนเยวี่ยก็มองนาฬิกาแขวนบนฝาผนัง ลุกขึ้นสวมเสื้อโค้ตผ้าขนสัตว์แล้วออกจากโรงงานผลิตยาไป

พอกลับมาถึงบ้านใหม่ที่ตึกอิฐเขียว ลู่เป่ยเฉินเพิ่งจะกล่อมเด็กทั้งห้าคนจนหลับไป เขาสวมเสื้อไหมพรมบาง ๆ ตัวหนึ่งเดินลงมาจากชั้นสอง ครั้นเห็นซูเหมียนเยวี่ยก้าวเข้าประตูมา จึงรินน้ำร้อนแก้วหนึ่งยื่นส่งไปให้

“เมีย เรื่องของโรงงานผลิตยาฉันได้ยินมาหมดแล้ว พวกหลานชายตระกูลเย่ มือยาวกันเหลือเกินนะ” ลู่เป่ยเฉินขมวดคิ้วแน่น แววตาเย็นเยียบดุดัน

ซูเหมียนเยวี่ยรับแก้วน้ำมาอังมือให้อุ่น น้ำเสียงราบเรียบ “พวกเขาก็มีปัญญาทำแค่ลูกไม้ชั้นต่ำพรรค์นี้แหละ รถเตรียมไว้พร้อมหรือยัง”