ตอนที่ 171 คุมตัวส่งสำนักความมั่นคงสาธารณะ ชื่อเสียงโรงงานผลิตยาพุ่งขึ้นสู่จุดสูงสุดอีกครั้ง

เจ้าหน้าที่เสี่ยวหลี่ผลักประตูเปิดออก ลมหนาวปนกลิ่นเหม็นสาบฉุนกึกพัดปะทะใบหน้า ถ้วยชาเคลือบในมือของเขาร่วงกระแทกพื้นซีเมนต์เสียงดัง “แคลง” น้ำร้อนกระเด็นรดเท้า ทว่าเขากลับคล้ายไม่รู้สึกถึงความร้อน ลำตัวแข็งค้างอยู่กับที่

ด้านนอกประตูใหญ่ ชายกว่าสิบคนในสภาพเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง สีหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกกำลังคุกเข่าอยู่กับพื้น บนหลังของแต่ละคนแบกกล่องไม้หนักอึ้งไว้คนละสองใบ เหนื่อยหอบจนหายใจกระชั้น ร่างกายสั่นเทิ้มไปทั้งตัว

ที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่านั้นก็คือ ด้านนอกมีหมาป่าตัวมหึมานับร้อยตัวยืนล้อมอยู่อย่างหนาทึบ หมาป่าพวกนั้นแยกเขี้ยวขาวโพลน ลำคอส่งเสียงคำรามลั่นต่ำ ๆ ดวงตาสีเขียววาวโรจน์ส่องประกายกระหายเลือดท่ามกลางความมืดมิดก่อนรุ่งเช้า

“แม่เจ้าโว้ย...” เสี่ยวหลี่สูดลมหายใจเข้าลึกด้วยความตกใจ รีบลนลานควานหาอาวุธประจำกายที่ข้างเอว