เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“พี่สะใภ้ทั้งหลาย เงินนี้เป็นเงินที่พวกเธอหยาดเหงื่อแรงกายแลกมาทีละหยด ต่อไปนี้ยืดหลังให้ตรงกันเข้าไว้!” ซูเหมียนเยวี่ยยิ้มพลางเชิดคางขึ้นเล็กน้อย
เสียงโห่ร้องยินดีในลานบ้านแทบจะเปิดหลังคาของโรงงานผลิตยาออก เหล่าภรรยาทหารต่างพากันเก็บเงินแนบอกไว้ทีละคน หางตาและหัวคิ้วล้วนเปี่ยมด้วยความชื่นมื่นที่ไม่อาจปิดบัง เดินเหินกระฉับกระเฉงราวกับมีลมพัดพา
พองานเลิกราและผู้คนแยกย้าย พี่สะใภ้หลี่ก็กอดสมุดบัญชีเดินตามซูเหมียนเยวี่ยเข้าไปในห้องทำงาน เธอปิดประตูลง รอยยิ้มบนใบหน้าหม่นลงไปบ้าง แทนที่ด้วยสีหน้าจริงจัง
“ผู้อำนวยการซู เงินเดือนออกเป็นเรื่องน่ายินดี แต่ปัญหาของพวกเราตอนนี้ก็ไม่ใช่น้อย ๆ เลย” พี่สะใภ้หลี่เปิดสมุดบัญชี ชี้ไปยังตัวเลขสองสามบรรทัดด้านบน “แผ่นแปะบรรเทาโรคไขข้อมันขายดีเป็นบ้า ทางฝั่งผู้บัญชาการเฉินออกคำสั่งเฉียบขาดมา การจัดส่งของด่านหน้าแนวหน้าต้องห้ามขาดเด็ดขาด โรงพยาบาลในอำเภอโดยรอบอีกหลายแห่งก็ส่งคนมาเร่งเอาของทุกวัน หญ้าทะลวงกระดูกและสมุนไพรรองอีกสองสามชนิดในคลังเก็บของพวกเรา ตามความเร็วของสายการผลิตในตอนนี้ อย่างมากที่สุดยังประคองได้อีกสองวัน”