ตอนที่ 162 หลักฐานแน่นหนาดุจภูผา ตรวจลายนิ้วมือล็อกโทษประหาร

ห้องสอบสวนใต้ดินของฝ่ายรักษาความปลอดภัยเขตทหาร

ผนังทั้งสี่ด้านทาสีขาวซีด หลอดไฟด้านบนส่งเสียงกระแสไฟฟ้าเบา ๆ

เย่หมิงเซวียนถูกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสองนายกดตัวลงบนเก้าอี้เหล็กกลางห้องอย่างรุนแรง เสียงดังกริ๊กแหลมสองครั้ง กุญแจมืออันเย็นเยียบรัดข้อมือของเขาไว้แน่น ตรึงเขาไว้กับที่วางแขนของเก้าอี้

ตรงข้ามโต๊ะ ผู้บัญชาการเฉินนั่งหน้านิ่วคิ้วขมวดอยู่ที่นั่งประธาน หัวหน้าหน่วยหลิวจากสำนักงานเทศบาลนครนั่งอยู่ด้านข้าง ถือสมุดบันทึกคำให้การไว้ในมือ ส่วนลู่เป่ยเฉินกอดอกพิงผนังข้างประตูราวกับเทพมัจจุราช สายตาเย็นชาเชือดเฉือนใบหน้าของเย่หมิงเซวียนดั่งคมมีด

เย่หมิงเซวียนหอบหายใจอย่างหนัก หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง การถูกลากตัวจากเรือนรับรองมาตลอดทางจนถึงที่นี่และโดนลมเย็นปะทะ ทำให้สมองที่เคยตื่นตระหนกของเขากลับค่อย ๆ ได้สติขึ้นมา

เขากลืนน้ำลายลงคออย่างแรง ยืดแผ่นหลังตรง พยายามกอบกู้ศักดิ์ศรีในฐานะผู้แทนพิเศษจากเมืองหลวงกลับคืนมา