ตอนที่ 161 ดิ้นรนเฮือกสุดท้าย เย่หมิงเซวียนยกหลังบ้านเมืองหลวงมาข่มขู่

เย่หมิงเซวียนถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจหนุ่มสองคนบิดแขนไปด้านหลัง กดตัวแนบแน่นกับพื้น แรงกระแทกจากการที่เอ้อร์เป่าถีบประตูเหล็กกระเด็นเมื่อครู่ บวกกับที่เจ้าหน้าที่ตำรวจพุ่งเข้าใส่ ทำให้สภาพของเขาดูอนาถถึงขีดสุด

แก้มของเขาแนบติดกับพื้นซีเมนต์ที่เต็มไปด้วยฝุ่นและเศษไม้ ทรงผมหวีเสยเรียบแปล้อย่างพิถีพิถันเดิมทีกระเซอะกระเซิงลงมา ผมสองสามปอยชุ่มโชกด้วยเหงื่อกาฬเหนียวเหนอะติดอยู่บนหน้าผาก

ทว่าเมื่อเผชิญหน้ากับการซักถามของหัวหน้าหน่วยหลิว เย่หมิงเซวียนกลับไม่มีความสำนึกผิดยอมรับข้อกล่าวหาแม้แต่น้อย จู่ ๆ เขาก็หัวเราะขึ้นมา เสียงหัวเราะแหบพร่าและแฝงความบ้าคลั่งอยู่หลายส่วน

“หลิวเจี้ยนกั๋ว นายคิดว่าตัวเองวิเศษวิโสมาจากไหนกัน” เย่หมิงเซวียนออกแรงเงยคอขึ้น ใบหน้ากลั้นจนแดงก่ำ เส้นเอ็นปูดบนหน้าผากปูดโปนขึ้นเป็นเส้น ๆ จ้องหัวหน้าหน่วยหลิวเขม็ง “นายเป็นตัวอะไรกัน ถึงกล้าพากำลังบุกเข้ามาในห้องจับฉัน”