ตอนที่ 150 โต้กลับในแดนต้องห้าม ซานเป่านำทีมเข้าป่าลึกเก็บสมุนไพร

ภายในโรงงานผลิต เครื่องกำเนิดไฟฟ้าดีเซลส่งเสียง “ตึกๆ” ทุ้มต่ำทรงพลัง หลอดไฟนีออนเหนือศีรษะสาดแสงสว่างจ้าทั่วทั้งห้องราวกับเวลากลางวัน

สายพานของเครื่องหั่นยาและเครื่องบดกลับมาหมุนอีกครั้ง ส่งเสียงดังกึกก้องเป็นจังหวะ

เหล่าภรรยาทหารมองดูแสงไฟที่สว่างไสว ฟังเสียงเครื่องจักรหมุนทำงาน ต่างตื่นเต้นจนขอบตาแดงเรื่อ

พี่สะใภ้หลี่ปาดคราบเขม่าดำบนใบหน้า ตะโกนลั่น “อย่ามัวยืนเหม่อกันอยู่เลย ทำงาน คืนนี้ทำงานล่วงเวลา ชดเชยงานที่ล่าช้าไปกลับมาให้หมด”

“ทำงาน” ภรรยาทหารหลายสิบคนขานรับพร้อมเพรียง น้ำเสียงแฝงความเด็ดเดี่ยวไม่ยอมแพ้

ซูเหมียนเยวี่ยยืนอยู่ข้างตู้จ่ายไฟ มองดูสายการผลิตที่กลับมาหมุนเวียนทำงาน ทว่าสีหน้ากลับไม่ได้ผ่อนคลายลงเลย

ปัญหาเรื่องไฟฟ้าคลี่คลายแล้ว แต่นี่เป็นเพียงก้าวที่หนึ่ง

แผนการตัดกำลังถึงต้นตอของเย่หมิงเซวียนจุดที่ร้ายกาจที่สุด ไม่ใช่การตัดน้ำตัดไฟ แต่เป็นการตัดเส้นทางสมุนไพร

หมู่บ้าน ตำบล และกองผลิตโดยรอบล้วนได้รับคำสั่งปิดตาย ไม่มีใครกล้าเสี่ยงถูกหักแต้มแรงงานและแห่ประจานเพื่อนำสมุนไพรมาขายให้โรงงานผลิตยาครอบครัวทหาร ต่อให้เครื่องกำเนิดไฟฟ้าหมุนได้ดีเพียงใด หากไม่มีสมุนไพรลงหม้อต้ม โรงงานแห่งนี้ก็ต้องปิดตัวลงอยู่ดี

“พี่สะใภ้หลี่ พี่พาคนคอยเฝ้าเครื่องจักรไว้ ระวังปริมาณน้ำมันของเครื่องกำเนิดไฟฟ้าด้วย ใกล้หมดเมื่อไหร่ก็รีบเติม” ซูเหมียนเยวี่ยกำชับประโยคหนึ่ง ก่อนหมุนตัวเดินออกจากโรงงานผลิต