ตอนที่ 137 เครื่องจักรดังกึกก้อง อัจฉริยะเครื่องกลสะเทือนทั่วทั้งลาน

ต้าเป่าก้มศีรษะลง นิ้วมือสั้นป้อมใช้ชอล์กสีขาววาดเส้นหนึ่งเส้นลงบนเพลาส่งกำลังหลัก น้ำเสียงราบเรียบเด็ดขาด “น้องสาวคนที่สอง น้องชายคนที่สี่ ลุยเลย”

เอ้อร์เป่าขานรับด้วยความตื่นเต้น มือน้อยขาวเนียนทั้งสองข้างคว้าตะไบหยาบขนาดใหญ่เบอร์หกอันหนักอึ้งขึ้นมา แล้วก้าวพรวดไปยืนอยู่ตรงหน้าเพลาส่งกำลังหลักที่เป็นสนิมทันที

ซื่อเป่าลู่เฉินเฟิงห่อตัวอยู่ในเสื้อนวม ยืนอยู่ห่างจากเพลาส่งกำลังหลักไม่ถึงครึ่งเมตร ค่อย ๆ หลับตาลง ใบหูทั้งสองข้างที่หนาวจนแดงก่ำขยับไหวเล็กน้อย

“ซี๊ด——!”

สองมือของเอ้อร์เป่าออกแรงอย่างฉับพลัน ตะไบหยาบกดทับลงบนเพลาส่งกำลังหลักเหล็กหล่ออย่างหนักหน่วง แล้วดันไปข้างหน้าอย่างเกรี้ยวกราด ชั่วพริบตานั้น เสียงเสียดสีของโลหะที่บาดแก้วหูก็ดังกึกก้องระเบิดขึ้นในโรงงานเก่าผุพัง สนิมเหล็กสีดำแดงเป็นปื้นใหญ่และชั้นออกซิเดชันหนาเตอะร่วงกราวลงมาเหมือนรังแค

ความเคลื่อนไหวอันมหาศาลนี้ทำให้กรรมาธิการการเมืองหลี่ที่อยู่ด้านข้างสะดุ้งตกใจ รีบยกมืออุดหูทันที