ตอนที่ 130 สาวไส้ตามรอย ยึดค้นบ้านรองรัฐมนตรีหวัง

“รองรัฐมนตรีหวัง เงินเบี้ยเลี้ยงต่อเดือนของคุณนับอย่างเต็มที่ก็แค่เจ็ดแปดสิบหยวน คุณยังต้องเลี้ยงดูครอบครัว ฉันสงสัยจริง ๆ ว่ารองเท้าหนังนำเข้าราคาตั้งสามร้อยกว่าหยวนคู่นี้ คุณเอาเงินอะไรกันไปซื้อมา”

หวังต้าฟาหน้าซีดเผือด เหงื่อเย็นบนหน้าผากไหลย้อยลงมาตามใบหน้าอ้วนกลม เขาหดเท้าถอยหลังตามจิตสำนึก แล้วแก้ตัวอย่างตะกุกตะกัก “นี่... อันที่จริงนี่เป็นญาติให้ฉันมา ฉันมีพี่ชายลูกพี่ลูกน้องห่าง ๆ ทำมาค้าขายอยู่ที่แดนใต้ หาเงินได้นิดหน่อย เลยตั้งใจส่งพัสดุมาให้ฉัน”

“โกหก” ต้าเป่าลู่จือเหยาเอามือทั้งสองข้างล้วงกระเป๋า ฉีกหน้าเขาอย่างไร้ความปรานี “ตามบันทึกในแฟ้มประวัติครอบครัวเขตทหาร พ่อแม่ของคุณเสียชีวิตไปแต่เช้า คุณมีพี่ชายแท้ ๆ แค่คนเดียวทำไร่ไถนาอยู่ชนบท ไม่มีพี่ชายลูกพี่ลูกน้องห่าง ๆ ทำธุรกิจอยู่ที่แดนใต้อะไรกันนั่นเลย ถึงจะมี แต่ตอนนี้เป็นยุคเศรษฐกิจแบบวางแผน สินค้าของจัดสรรพิเศษนำเข้าจากสหภาพโซเวียตแบบนี้ ถ้าไม่มีคูปองแลกเงินตราต่างประเทศกับใบอนุมัติพิเศษสำหรับเจ้าหน้าที่ระดับสูง ก็ไม่มีทางซื้อได้หรอก”