ตอนที่ 124 สะบัดหนังสือตัดขาดญาติ ส่งทั้งตระกูลไปใช้แรงงานดัดนิสัย

“กระดาษแผ่นนี้ พวกคุณคงไม่แปลกตากันใช่ไหม” ซูเหมียนเยวี่ยใช้สองนิ้วคีบกระดาษสีเหลืองกรอบแผ่นนั้นแล้วสะบัดไปมากลางอากาศ “ตัวหนังสือดำบนกระดาษขาว รอยมุทราชาดสีแดง หวังเป่าซานเลขานุการพรรคประจำหมู่บ้านกองธงแดงเป็นผู้ร่างด้วยตัวเอง มีชาวบ้านเฒ่าชะแรแก่ชราทั้งหมู่บ้านร่วมเป็นพยาน”

ต้าเป่าลู่จือเหยาเดินขึ้นหน้าไปอย่างไม่รีบร้อน น้ำเสียงใสกระจ่างก้องกังวานและออกเสียงอย่างชัดถ้อยชัดคำ “นี่คือหนังสือตัดขาดญาติ ตามข้อกำหนดข้อที่สามด้านบน นับตั้งแต่วันที่ลงชื่อประทับลายนิ้วมือเป็นต้นไป บ้านใหญ่ตระกูลลู่ไม่มีความเกี่ยวข้องใด ๆ กับพวกคุณอีกต่อไป การเกิด แก่ เจ็บ ตาย ต่างฝ่ายต่างรับไปตามลิขิตสวรรค์ การที่พวกคุณวิ่งมาขอข้าวกินตอนนี้ ถือเป็นการฉีกสัญญาฝ่ายเดียว และถือเป็นการก่อกวนอย่างไร้เหตุผล”

จางหลานฮวาจ้องมองหนังสือตัดขาดญาติแผ่นนั้น ร่างกายสั่นสะท้านขึ้นมาวูบหนึ่ง แต่ไม่นานก็เชิดคอขึ้นแล้วตบต้นขาตนเองแผดเสียงร้องไห้โฮออกมา

“อะไรกันหนังสือตัดขาดญาติ! นั่นมันแกบีบบังคับฉันทั้งนั้น! ฉันเป็นแม่แท้ ๆ ของลู่เป่ยเฉิน เป็นก้อนเนื้อที่คลานออกมาจากท้องฉัน กระดูกหักเส้นเอ็นยังเชื่อมโยง กระดาษผุพังแผ่นเดียวจะตัดขาดได้เรอะ! แกไปถามคนทั้งใต้หล้าดูสิ ที่ไหนมีเหตุผลที่จะไม่ยอมรับแม่แท้ ๆ บ้าง!”