ตอนที่ 115 รุกเข้าแดนลึกเก็บหญ้าสมุนไพร พบการซุ่มโจมตีระหว่างทาง

เสียงของลู่เป่ยเฉินกดต่ำมาก

“มีคนซุ่มโจมตี”

ซูเหมียนเยวี่ยถูกเขากดไว้กับหินอันเย็นเฉียบโดยไม่ขัดขืน เธอมองตามสายตาของลู่เป่ยเฉิน แอบยื่นหัวออกไปครึ่งหนึ่งจากซอกริมขอบหิน มองลงไปยังก้นหน้าผาชัน

ลมพายุหิมะพัดแรงมาก ทัศนวิสัยต่ำอย่างยิ่ง แต่สายตาของซูเหมียนเยวี่ยผ่านการปรับปรุงด้วยน้ำพุวิญญาณมิติมาแล้ว จึงเฉียบคมกว่าคนทั่วไปมากนัก

ตรงจุดข้างหน้าห่างออกไปราว 30 เมตร บริเวณรอบซอกหินเว้าแห่งนั้น มีเงาร่างสีขาวหมอบอยู่เลือนรางสองสามร่าง

หากไม่ใช่ราชาทหารอย่างลู่เป่ยเฉินที่คลุกคลีอยู่ในกองซากศพมาตลอดทั้งปี คนธรรมดาย่อมมองไม่ออกเลยว่าชุดพรางเหล่านั้นแทบจะหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับลานหิมะ

“กี่คน” ซูเหมียนเยวี่ยถามอย่างใจเย็น