ตอนที่ 114 พบงูพิษร้ายแรง กลับกลายมาเป็นตัวยานำผลิตยา

“ทุกคนลงจากรถ! นำอุปกรณ์ติดตัวไป เดินทัพเร่งด่วนด้วยเท้า!” ลู่เป่ยเฉินออกคำสั่งอย่างเด็ดขาด

กำลังพลชั้นยอดของกองพันคมมีด 50 นายกระโดดลงจากรถบรรทุกอย่างรวดเร็วด้วยท่วงท่าพร้อมเพรียงเป็นหนึ่งเดียว ทุกคนสวมชุดป้องกันพิเศษที่ซูเหมียนเยวี่ยเร่งตัดเย็บข้ามคืน ด้านนอกสวมทับด้วยเสื้อคลุมทหาร แบกอาวุธกระสุนและเวชภัณฑ์อันหนักอึ้งไว้บนหลัง

สภาพอากาศหนาวสุดขั้วติดลบ 30 องศา ลมกรรโชกหอบเอาเกล็ดหิมะกรีดเฉือนใบหน้าประหนึ่งคมมีด หิมะที่ทับถมสูงท่วมหัวเข่า การก้าวไปข้างหน้าแต่ละก้าวล้วนต้องสูญเสียพละกำลังมหาศาล

ลู่เป่ยเฉินเดินนำหน้าแถวเพื่อเปิดทาง ในมือถือพลั่วทหารช่าง 1 ด้าม คอยกรุยชั้นหิมะหนาทึบออกไปพลางสำรวจเส้นทางไปพลาง

ซูเหมียนเยวี่ยตามติดอยู่ด้านหลังเขา แม้เธอจะเป็นผู้หญิง แต่ก็ไม่เคยละเลยการฝึกฝน สมรรถภาพทางกายจึงเหนือกว่าคนทั่วไปตั้งนานแล้ว ประกอบกับชุดป้องกันพิเศษชุดนี้มีระบบรักษาอุณหภูมิคงที่ในตัว เธอจึงก้าวเดินท่ามกลางพายุหิมะได้ไม่ช้าไปกว่าเหล่านักรบกำลังพลชั้นยอดเหล่านั้นเลย

“เมีย ตามฉันมาให้กระชั้นชิด เหยียบตามรอยเท้าของฉันไป” ลู่เป่ยเฉินกำชับโดยไม่หันกลับมามอง เสียงผ่านเครื่องสื่อสารของชุดป้องกันดังเข้าหูซูเหมียนเยวี่ยพร้อมเสียงหอบหายใจหนักหน่วง

“ดูแลตัวเองเถอะ ขอแค่ไม่ล้าหลังก็พอ” น้ำเสียงของซูเหมียนเยวี่ยราบเรียบ ก้าวย่างใต้ฝ่าเท้ามั่นคงสม่ำเสมอ