เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“อย่าพูดมาก คีมห้ามเลือด!” ซูเหมียนเยวี่ยกระชากชุดผู้ป่วยตรงหน้าอกของผู้อาวุโสกู้ออก มือขวาคว้ามีดผ่าตัดที่ส่องประกายเย็นเยียบในกล่องปฐมพยาบาลขึ้นมาราวกับสายฟ้า
เสี่ยวจางรื้อค้นคีมห้ามเลือดออกมาจากกล่องอย่างลนลาน ตอนที่ยื่นส่งไปมือสั่นเทาราวกับจับไข้
“ผู้ ครูฝึกการเมืองซู เลือดเยอะเกินไปแล้ว มองไม่เห็นเลยว่าหลอดเลือดอยู่ตรงไหน!” เสี่ยวจางมองเลือดสีแดงคล้ำที่ทะลักออกมาจากหน้าอกของผู้อาวุโสกู้อย่างไม่ขาดสาย ตกใจจนลืมแม้กระทั่งลมหายใจ
“หุบปาก เฝ้าดูข้อมูลบนเครื่องติดตามสัญญาณชีพให้ดี รายงานฉันตลอดเวลา” น้ำเสียงของซูเหมียนเยวี่ยเย็นเยียบ
เธอไม่ลังเลแม้แต่น้อย มือซ้ายกดกระดูกอกของผู้อาวุโสกู้ไว้ มือขวากุมมีดผ่าตัด กรีดเปิดแผลไปตามช่องว่างระหว่างซี่โครงอย่างแม่นยำ
ไม่มีการวางยาสลบ เพราะสภาพของผู้อาวุโสกู้ในตอนนี้ไม่อาจทนรับยาสลบใด ๆ ได้เลย เขาตกอยู่ในภาวะช็อกจากการเสียเลือดขั้นรุนแรงไปแล้ว
เลือดสดทะลักพรวดออกมาในชั่วพริบตา บดบังลานสายตาในการผ่าตัดจนหมดสิ้น
หากเปลี่ยนเป็นหมอแผนกศัลยกรรมคนอื่น ในสถานการณ์ที่ไม่มีเครื่องดูดเสมหะ ไม่มีโคมไฟผ่าตัดไร้เงาแบบมืออาชีพ และลานสายตาถูกเลือดปกคลุมมิดชิดเช่นนี้ ย่อมไม่มีทางหาหลอดเลือดแดงปอดหลักที่ฉีกขาดเจออย่างแน่นอน
แต่ซูเหมียนเยวี่ยไม่จำเป็นต้องมอง
เธอหลับตาลง จิตเจตนาเชื่อมต่อกับระบบสแกนของสถานีแพทย์มิติในชั่วพริบตา