ตอนที่ 90 นั่งแผละอาละวาดกับพื้น เพ้อฝันจะเข้าเขตทหารมาเสวยสุข

“ยายแก่คนนี้คงไม่ได้มาตบทรัพย์คนอื่นจริง ๆ หรอกนะ”

“ฉันว่าใช่เลย เด็กไม่กี่คนนี้หน้าตาถอดแบบมาจากผู้การลู่อย่างกับพิมพ์เดียวกัน จะเป็นลูกไม่มีพ่อได้ยังไง!”

เสียงวิพากษ์วิจารณ์ของประชาชนโดยรอบดังขึ้นเรื่อย ๆ ทิศทางลมเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิงแล้ว

จางหลานฮวานั่งอยู่บนพื้นหิมะอันเหน็บหนาว ฟังผู้คนรอบข้างชี้หน้าวิจารณ์ ใบหน้าแก่ชราเดี๋ยวเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินเดี๋ยวเปลี่ยนเป็นสีขาว

เดิมทีเธอคิดว่าเพียงแค่นั่งลงบนพื้นแล้วแหกปากร้องโวยวาย พวกทหารเหล่านี้ย่อมต้องเข้าข้างเธอที่เป็นแม่แน่ ใครจะไปรู้ว่าเจ้าเด็กสารเลวพวกนี้จะปากคอเราะรายขนาดนี้

เมื่อเห็นว่าโยนความผิดเรื่อง “คบชู้” ไม่สำเร็จ ลูกแก้วตาของจางหลานฮวากลอกไปมา แล้วตบต้นขาตนเองทั้งสองข้างพลางแผดเสียงร้องไห้อีกระลอก

“สวรรค์เอ๋ย! ฉันไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้ว! ต่อให้เจ้าเด็กพวกนี้จะเป็นสายเลือดของหัวหน้า แต่เรื่องที่ลูกสะใภ้คนนี้ไม่กตัญญูต่อพ่อแม่สามียังไงก็เป็นเรื่องจริง!” จางหลานฮวาชี้ไปที่ขาเป๋ที่ยังไม่หายดีของตน ร่ำไห้น้ำหูน้ำตาไหล “ท่านผู้นำทั้งหลาย พวกท่านดูขาข้างนี้ของฉันสิ! ถูกนังผู้หญิงใจพิษอย่างซูเหมียนเยวี่ยเอาสันขวานทุบจนหักคาสวนที่บ้านนอกแท้ ๆ! เธอขับไล่พวกเราสองผัวเมียเฒ่าพร้อมกับน้องสามีอีกสองคนออกจากบ้าน ปล่อยให้พวกเรานอนรอความตายอยู่ที่บ้านนอก!”