เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เกิดใหม่เป็นคนดี
มือของหลิวหงเหมยที่ทาครีมหิมะคุณภาพต่ำ ยังไม่ทันได้แตะถูกชายเสื้อของซื่อเป่า
“ซ่า——!”
ซูเหมียนเยวี่ยพลิกข้อมือ กะละมังเคลือบใบใหญ่ในมือวาดผ่านอากาศเป็นเส้นโค้งอันเฉียบคม
น้ำบาดาลเย็นเฉียบถึงกระดูกที่ปนเศษน้ำแข็งเต็มกะละมัง สาดซัดโครมใส่หัวและตัวของหลิวหงเหมยอย่างจัง
ฤดูหนาวของแดนเหนือ อุณหภูมิภายนอกเฉียดติดลบ 40 องศา
น้ำกะละมังนี้สาดลงไป ช่างทรมานยิ่งกว่ามีดกรีดเนื้อเสียอีก
“กรี๊ด——!!!”
หลิวหงเหมยกรีดร้องโหยหวนอย่างน่าเวทนา เสื้อนวมตัวใหญ่ลายดอกตัวนั้นที่เธอหวงแหนราวกับสมบัติล้ำค่า ปกติต้องรอเทศกาลปีใหม่ถึงจะตัดใจหยิบมาใส่ ในชั่วพริบตาที่สัมผัสน้ำเย็นจัด ก็จับตัวเป็นเกล็ดน้ำแข็งด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
ผมเผ้าที่หวีไว้อย่างเรียบร้อยของเธอ ยิ่งเกาะพราวไปด้วยแท่งน้ำแข็งใสระยิบระยับ ทั้งร่างแปรเปลี่ยนจากภรรยารองผู้การที่เชิดหน้าชูตา กลายเป็นประติมากรรมน้ำแข็งสุดตลกขบขันในชั่วพริบตา