เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“นั่นสิ ฉันเองก็ได้ยินมาเหมือนกัน! ผู้การลู่คนนั้นเป็นถึงบุปผาบนยอดผาสูงผู้โด่งดังของเขตทหารชายแดนเหนือพวกเรา ตอนนั้นหญิงสาวสวย ๆ ในกองดุริยางค์ทหารตั้งกี่คนทอดสะพานให้ เขายังไม่แม้แต่จะเหลือบแล จะเป็นไปได้ยังไงที่จะมีเมียอยู่บ้านนอก?” หญิงอ้วนท้วนสวมเสื้อนวมลายดอกอีกคนเบะปาก ถ่มเปลือกเมล็ดแตงในมือลงพื้นอย่างแรง “ยังพาเด็กติดตัวมาอีกห้าคนด้วย? ฉันว่าแปดส่วนคงเป็นนังหญิงบ้านนอกไร้ยางอายที่ไหนสักคน อาศัยจังหวะที่ผู้การลู่บาดเจ็บสาหัสหมดสติ วิ่งโร่มาเรียกร้องค่าเสียหายโดยเสแสร้งขอเงินสงเคราะห์น่ะสิ!”
“จะไม่ใช่ได้ยังไงล่ะ! ชุมชนครอบครัวทหารระดับสูงของพวกเราที่นี่ คนที่พักล้วนเป็นครอบครัวนายทหารระดับผู้การขึ้นไปทั้งนั้น หล่อนที่เป็นชาวบ้านบ้านนอก มีสิทธิ์อะไรกันมาอยู่เรือนหมายเลขหนึ่ง? นั่นมันเป็นบ้านเดี่ยวมีประตูรั้วหลังที่ดีที่สุดและใหญ่ที่สุดในชุมชนครอบครัวทหารเชียวนะ!” หญิงโหนกแก้มสูงที่เอ่ยปากคนแรกชื่อหลิวหงเหมย เป็นเมียของรองผู้การกรมสอง ยามปกติชอบชิงดีชิงเด่นที่สุดในชุมชนครอบครัวทหาร