ตอนที่ 75 ทหารยามตกตะลึง ไม่เคยเห็นใครขี่หมาป่าพาลูกมาตามหาสามีมาก่อน

“มะ... เมียของผู้การลู่เหรอ?!”

หัวหน้าห้องทหารยามประคองบัตรผ่านพิเศษสีแดงเข้มเล่มนั้นไว้ เสียงแหบพร่าแตกพร่าท่ามกลางพายุหิมะขนขาวอุณหภูมิติดลบ 40 องศา

ดวงตาที่เบิกกว้างดั่งกระดิ่งทองแดงคู่นั้นของเขากวาดมองสลับไปมาระหว่างตราประทับเหล็กบนบัตรกับใบหน้าอันเย็นเยียบงดงามหยาดเยิ้มของซูเหมียนเยวี่ยถึง 3 รอบเต็ม ๆ ทว่าสมองยังคงอยู่ในภาวะค้างสนิท

“ของจริงแท้แน่นอน” คิ้วและตาของซูเหมียนเยวี่ยเย็นชา ไม่แม้แต่จะแสดงสีหน้าเกินจำเป็นแม้แต่น้อย เธอมองหัวหน้าห้องทหารยามที่แข็งเป็นหินพลางกล่าวจากมุมสูง “ดูบัตรเสร็จหรือยัง ดูเสร็จแล้วก็เปิดประตู ฉันรีบ”

“หัวหน้าห้อง! บัตรนี้เป็นของจริง! ตราประทับเหล็กร่วมของคณะกรรมการพรรคระดับมณฑลกับเขตทหารสังกัด ปลอมแปลงไม่ได้เด็ดขาด!” ทหารยามตาไวคนหนึ่งข้าง ๆ ยื่นหน้าเข้ามาดูแวบหนึ่งแล้วสูดหายใจเข้าลึกด้วยความตกใจ