ตอนที่ 73 เผชิญหน้าสายลับแฝงตัว

“มีสถานการณ์! เตรียมต่อสู้!”

หัวหน้าสายลับศัตรูที่พูดด้วยสำเนียงแปร่งหูนั้นกระชากหูฟังออกอย่างแรง คว้าปืนกลมือโปปาชาแบบโซเวียตบนพื้นหิมะขึ้นมา แล้วหมอบลงหลังหินยักษ์

“แกร๊ก แกร๊ก แกร๊ก—”

สายลับศัตรูกว่าสิบคนในชุดพรางหิมะสีขาวต่างรีบดึงลูกเลื่อนปืน เสียงกระสุนขึ้นลำดังก้องแสบแก้วหูท่ามกลางพายุหิมะขนขาวที่พัดหวีดหวิว

พวกมันล้มเลิกการฝังทุ่นระเบิดต่อ แล้วหันปากกระบอกปืนทั้งหมดไปยังม่านพายุหิมะอันมืดมิดไร้ก้นบึ้งทางด้านหลังพร้อมเพรียงกัน

ซูเหมียนเยวี่ยซ่อนตัวอยู่ในเงามืดตรงริมหน้าผาหิมะ สายตาคมกริบดั่งมีดกวาดมองการจัดขบวนของคนกลุ่มนี้

“แม่ พวกมันไม่ได้มุ่งเป้ามาที่พวกเรา” ต้าเป่าหมอบอยู่ข้างกายซูเหมียนเยวี่ย ดวงตากลมโตดำขลับคู่นั้นทอประกายความเยือกเย็นเกินวัย “เมื่อกี้ซื่อเป่าบอกว่าทางด้านหลังมีคนก้าวเท้าเป็นระเบียบกำลังใกล้เข้ามา คนเลวพวกนี้เลยเล็งปืนไปทางนั้น พวกมันคิดจะใช้ดงกับระเบิดตรงนี้ซุ่มโจมตีหน่วยลาดตระเวนของเขตทหารชายแดนเหนือ!”

“เป็นแผนนั่งรอกระต่ายชนต้นไม้ที่ดีจริง ๆ” ซูเหมียนเยวี่ยแค่นหัวเราะ