ตอนที่ 66 ติดลบสี่สิบองศา? จัดเสื้อขนเป็ดขั้วโลกให้เด็กๆ

เมื่อเดินออกจากโรงงานเตาเผาอิฐร้าง ท้องฟ้าของเมืองหลิ่งก็เปลี่ยนเป็นสีเทาหม่นชวนอึดอัดอย่างสิ้นเชิง

ลมยิ่งแรงขึ้น เจือปนด้วยเกล็ดน้ำแข็งละเอียด พัดกระทบใบหน้าจนเจ็บแสบราวกับถูกมีดกรีด

“แม่ ลมนี้พัดจนหนาวเข้ากระดูกเลย” เอ้อร์เป่าหดคอ มือน้อย ๆ กำกระเป๋าเสื้อคลุมของซูเหมียนเยวี่ยไว้แน่น

“พายุหิมะขนขาวกำลังจะมา พวกเราต้องรีบกลับบ้าน” ซูเหมียนเยวี่ยอุ้มเอ้อร์เป่าขึ้นมาทันที ใช้เสื้อคลุมทหารตัวใหญ่ห่อตัวแม่หนูไว้จนมิดชิด แล้วเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น

กลับมาถึงลานบ้านเล็กทางตะวันออกของเมือง เพิ่งผลักประตูห้องโถงกลางเรือนออก คลื่นความร้อนสายหนึ่งก็พัดปะทะเข้ามาทันที

ต้าเป่ากำลังพาน้องชายน้องสาวเล่นพันด้ายอยู่บนแท่นนอนเตา พอเห็นซูเหมียนเยวี่ยกลับมา ศีรษะน้อยทั้งสี่ก็เงยขึ้นพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย