ตอนที่ 60 รักษาโรคซับซ้อนโดยเฉพาะ

ในฝูงชนมีเสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังเซ็งแซ่ ต่างชี้ไม้ชี้มือ ถึงขั้นมีคนส่งเสียงหัวเราะเยาะออกมาอย่างไม่ปิดบัง

เมื่อเผชิญหน้ากับความสงสัยและการยั่วยุเหล่านี้ ซูเหมียนเยวี่ยกลับนั่งตัวตรงอยู่หลังแผ่นหินเขียว เปลือกตาไม่แม้แต่จะกระดิก เธอสอดมือทั้งสองข้างไว้ในแขนเสื้อคลุมทหาร สีหน้าเย็นชาดุจน้ำแข็ง ราวกับความวุ่นวายรอบข้างไม่เกี่ยวข้องกับเธอแม้แต่น้อย

ต้าเป่ากวาดสายตาเย็นชาใส่กลุ่มคนที่ส่งเสียงเอะอะเหล่านั้นแวบหนึ่ง ไม่ได้เอ่ยปากโต้เถียง เขารู้ดีว่าความสามารถของแม่ ไม่จำเป็นต้องใช้ปากพิสูจน์เลยสักนิด

ในเวลานี้เอง ซื่อเป่าที่หลับตาอยู่ตลอดพลันกระดิกหู คิ้วเล็ก ๆ ขมวดแน่นเข้าหากัน

“แม่ มีคนกำลังร้องไห้ ร้อนใจมาก กำลังมาทางนี้ ลมหายใจปั่นป่วนมาก” ซื่อเป่ากดเสียงต่ำ รายงานอย่างรวดเร็ว

สิ้นเสียงพูด วงนอกของฝูงชนพลันมีเสียงร้องไห้คร่ำครวญแทบขาดใจดังแว่วมา

“หลีกไป หลีกไปให้หมด ช่วยด้วย”

ฝูงชนที่มุงดูถูกชนแหวกออกอย่างไร้ความปรานี ชายชราผมขาวโพลนสวมเสื้อนวมสีดำซอมซ่อ แบกชายหนุ่มวัยยี่สิบต้น ๆ โซซัดโซเซพุ่งพรวดเข้ามา

ชายชราส่งเสียงตุ้บ คุกเข่าลงใต้บันไดหน้าร้านขายยาใหญ่ของรัฐฝั่งตรงข้ามสี่แยกทันที

“หมอ ช่วยชีวิตด้วย ลูกชายฉันจู่ ๆ ก็เป็นแบบนี้ ขอร้องละ ช่วยเขาด้วยเถอะ” ชายชราทั้งโขกศีรษะ ทั้งปล่อยโฮออกมาอย่างสิ้นหวัง