เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เมื่อเดินออกจากประตูใหญ่จวนตระกูลจ้าว ด้านนอกก็มีรถม้าคันกว้างขวางเทียมม้าตัวใหญ่สูงสง่ารออยู่ก่อนแล้ว
นี่เป็นสิ่งที่หวังไคเต๋อจัดเตรียมไว้เป็นพิเศษ ในตู้โดยสารปูเบาะนวมหนานุ่ม ตรงมุมยังยัดห่อผ้าสองห่อที่อัดแน่นไปด้วยขนมประณีตและเนื้อแห้งเอาไว้
“หมอเทวดาซู สถานีรถไฟยังห่างจากเมืองเล็กไปอีกสิบกว่าลี้ ท่านนั่งรถม้าคันนี้จะสบายกว่า ฉันทักทายบอกกล่าวกับหัวหน้าสถานีไว้เรียบร้อยแล้ว ท่านถือบัตรผ่านทาง เดินเข้าช่องทางควบคุมทหารได้โดยตรงเลย” หวังไคเต๋อพยักหน้าค้อมเอวเลิกม่านรถขึ้นให้ซูเหมียนเยวี่ย
ซูเหมียนเยวี่ยไม่ได้ปฏิเสธ เธอปีนขึ้นรถอย่างคล่องแคล่ว เด็กน้อยน่ารักทั้งห้าคนก็ปีนตามขึ้นไปอย่างกระฉับกระเฉงเช่นกัน
“ย่าห์——” คนขับรถสะบัดแส้ รถม้าแล่นมุ่งหน้าไปยังสถานีรถไฟนอกเมืองภายใต้การคุ้มกันของกองกำลังอาสาติดปืนสองนาย