กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
สายตาของซูเหมียนเยวี่ยทอดตรงไปยังกล่องไม้ผุพังข้างซากปรักหักพังเพิงหญ้า ที่ชายเคราครึ้มเฝ้าแหนไว้อย่างกับสมบัติล้ำค่า
เธอถือมีดผ่าฟืนที่เปรอะเปื้อนเลือดและดินเล่มนั้น แล้วสาวเท้าเดินเข้าไปอย่างช้า ๆ
ปลายมีดสะกิดแม่กุญแจทองแดงขึ้นสนิมดอกนั้นอย่างไม่ใส่ใจ เสียงดัง “เป๊าะ” แผ่วกระชับ ตัวกุญแจก็ร่วงลงสู่พื้นทันควัน
ซูเหมียนเยวี่ยใช้สันมีดงัดเปิดฝากล่องไม้อันหนักอึ้ง กลิ่นเหม็นเหงื่อปนเปกับกลิ่นกระดาษขึ้นราก็โชยมาปะทะใบหน้า
ทว่าสิ่งของในกล่อง กลับทำให้ต้าเป่าที่ยืนอยู่ข้างกายเธอ ดวงตาเปล่งประกายสว่างวาบชั่วพริบตาราวกับหลอดไฟดวงน้อยสองดวง
แน่นเอี๊ยดไปครึ่งกล่อง ล้วนเป็นเงินและคูปองที่ถูกขยำจนยับยู่ยี่!