ตอนที่ 38 ญาติตัวแสบคิดเกาะติดตื๊อตาม

“งั้นก็เอาชีวิตมาแลก”

คำพูดนี้ของซูเหมียนเยวี่ยไม่มีเสียงคำรามลั่นด้วยความโกรธเกรี้ยว ทั้งไม่มีการข่มขู่ชนิดคอหอยแทบฉีกขาด มีเพียงความสงบนิ่งราวกับกำลังบอกเล่าความจริงเท่านั้น

ทว่ากลับเป็นความสงบนิ่งเช่นนี้นี่เอง ที่ทำให้ชาวบ้านทุกคนซึ่งดวงตาแดงก่ำด้วยความหิวกระหายใจกระตุก “วูบ” เกิดไอเย็นแล่นพล่านขึ้นมากลางอก

พวกเขาถือจอบและส้อมมูลสัตว์ไว้ในมือ อาศัยกำลังคนที่เหนือกว่า คิดไปเองว่าจะสามารถกลืนกินผู้หญิงคนนี้กับเด็กไม่กี่คนของเธอทั้งเป็นได้

แต่เมื่อเธอถือดาบขึ้นมาจริง ๆ และยืนตระหง่านอยู่ตรงหน้าพวกเขาโดยไร้ซึ่งความหวาดกลัว ไอสังหารที่แผ่ออกมาจากกระดูกดำนั่น ก็ทำให้คนที่พุ่งเข้ามาหน้าสุดเริ่มแข้งขาอ่อนแรง

“กลัวอะไรกัน! เธอมีแค่คนเดียว! พวกเรามีคนตั้งเยอะขนาดนี้ แค่ถมน้ำลายคนละทีก็จมเธอตายได้แล้ว!”