กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“แม่ จะไปยังไง” ใบหน้าเล็กของต้าเป่าขึงตึงราวกับก้อนหิน น้ำเสียงสงบนิ่งจนน่ากลัว
ซูเหมียนเยวี่ยมองเด็กทั้งห้าคน บนใบหน้าเล็ก ๆ ของพวกเขาไร้ซึ่งความหวาดกลัว มีเพียงความไว้วางใจอย่างที่สุดและความฮึกเหิมที่พร้อมจะต่อสู้ได้ทุกเมื่อ
“พวกเราต้องไป แต่ไม่อาจหนีเตลิดไปเหมือนหมาจนตรอก” ซูเหมียนเยวี่ยเก็บใบส่งเงินอย่างเรียบร้อย “พวกเราต้องเตรียมทุกอย่างให้พร้อม แล้วออกเดินทางไปอย่างเปิดเผยสง่างาม”
แผนการของเธอนั้นเรียบง่าย ไปตามหาสามีที่เขตทหาร เหตุผลข้อนี้ชอบธรรมและถูกต้องตามทำนองคลองธรรม ใครก็ไม่อาจหาข้อผิดพลาดได้
ก้าวที่หนึ่ง และเป็นก้าวที่สำคัญที่สุด ยานพาหนะ