ตอนที่ 35 จดหมายหนึ่งฉบับ

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น เสียงทะเลาะวิวาทดังแว่วมาจากในหมู่บ้าน

“อย่าตักเลย! ขืนตักอีกน้ำก็ไม่เหลือแล้ว!”

“ไอ้สารเลว! เมื่อวานบ้านแกตักไปตั้งสามถัง บ้านฉันยังไม่ได้สักถังเลย!”

“บ่อจะแห้งเห็นก้นอยู่แล้ว! ขืนยังเอะอะโวยวายกันแบบนี้ ทุกคนก็ไม่มีน้ำกินกันพอดี!”

ซูเหมียนเยวี่ยยืนอยู่ในลานบ้าน ฟังเสียงคำรามแหบพร่าที่เต็มไปด้วยความสิ้นหวังและฉุนเฉียวพวกนี้ ใบหน้าไร้ซึ่งอารมณ์ความรู้สึกใด ๆ

ภายในห้อง เด็กทั้งห้าคนเริ่มการฝึกฝนประจำวันด้วยตัวเองแล้ว