ตอนที่ 33 ร่อนทองในตลาดมืดตำบล

“เยี่ยมไปเลย! พวกเรามีน้ำดื่มแล้ว!”

เอ้อร์เป่ากับเด็ก ๆ หลายคนล้อมรอบปากถ้ำที่แผ่ไอเย็นออกมา กระโดดโลดเต้นด้วยความตื่นเต้นดีใจ

บนผืนแผ่นดินแห่งนี้ที่ถูกดวงอาทิตย์แผดเผาจนแทบจะมีควันลอยขึ้นมา บ่อน้ำพุใสบริสุทธิ์ในถ้ำนี้ก็คือปาฏิหาริย์

ซูเหมียนเยวี่ยมองรอยยิ้มสดใสบนใบหน้าของพวกเด็ก ๆ ที่ไม่ได้เห็นมานาน หินก้อนใหญ่ที่ถ่วงอยู่ในใจก็ตกลงสู่พื้นได้ในที่สุด ทว่าสีหน้าของเธอกลับไม่ได้ผ่อนคลายลงเลยแม้แต่น้อย

“หาน้ำเจอ ก็แค่แก้ปัญหาพื้นฐานที่สุดเรื่องการกระหายน้ำตายเท่านั้น” น้ำเสียงเย็นชาของเธอราวกับน้ำเย็นหนึ่งขันที่ราดดับความตื่นเต้นกระตือรือร้นของพวกเด็ก ๆ จนมอดสนิท

เด็กห้าคนเงียบเสียงลงทันที แล้วหันมามองเธออย่างพร้อมเพรียงกัน

ซูเหมียนเยวี่ยย่อตัวลง หยิบหินก้อนหนึ่งที่ถูกแดดเผาจนร้อนลวกมือขึ้นมา “ฟ้าเริ่มร้อนขึ้นเรื่อย ๆ พืชผลในดินก็จะแห้งตายทั้งหมด พอคนในหมู่บ้านไม่มีของกิน จะเกิดอะไรขึ้น?”

“ก็จะแย่งชิงกัน” ต้าเป่าตอบโดยไม่ต้องคิด