กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ในลานบ้าน เด็กทั้งห้าคนแม้จะเหนื่อยจนหอบแฮก แต่บนใบหน้าต่างก็เปี่ยมไปด้วยความตื่นเต้นราวกับเพิ่งชนะศึกมา
ต้าเป่ากำท่อนไม้นั้นไว้แน่น ราวกับกำลังชูธงแห่งชัยชนะ
“แม่ พวกเราชนะแล้ว!”
ซูเหมียนเยวี่ยมองดูพวกเขา รอยยิ้มที่หาได้ยากบนใบหน้ายังไม่จางหาย “ชนะครั้งเดียวไม่ได้หมายความว่าจะชนะได้ทุกครั้ง การประสานงานของพวกเธอยังมีปัญหาอีกมาก”
ปากของเธอบอกกล่าวตักเตือน ทว่าในใจกลับพึงพอใจอย่างยิ่ง เด็กทั้งห้าคนนี้เกิดมาเพื่อเป็นนักรบโดยแท้
“เอาล่ะ ไปล้างหน้าล้างตากันได้แล้ว เตรียมตัวกินข้าว” ซูเหมียนเยวี่ยตบมือเบา ๆ ก่อนจะเก็บท่อนไม้คืน
เด็ก ๆ โห่ร้องยินดี ก่อนจะกรูกันวิ่งไปยังตุ่มน้ำใบใหญ่ตรงมุมลานบ้าน