ตอนที่ 31 กลุ่มเล็กหัวกะทิ ค่ายฝึกนรก

วันรุ่งขึ้น ท้องฟ้าเพิ่งจะปรากฏแสงขาวยามรุ่งสางอันเงียบสงัด ดวงอาทิตย์ก็ร้อนรนสาดคลื่นความร้อนลงมา แม้แต่เสียงไก่ขันยังแฝงไปด้วยความอ่อนระโหยโรยแรง

ประตูเรือนของตระกูลซูเหมียนเยวี่ยปิดสนิท

เด็กห้าคนขยี้ตาตื่นขึ้นมา ยืนเรียงแถวอยู่กลางลานบ้าน ใบหน้ายังคงแฝงความง่วงงุน

ซูเหมียนเยวี่ยสวมเสื้อผ้าเก่ากระชับทะมัดทะแมง รวบผมขึ้นสูง ในมือถือท่อนไม้เรียวยาวเท่าช่วงแขนหนึ่งท่อน

“ฉันรู้ว่าพวกเธอทุกคนล้วนมีจุดที่ไม่เหมือนคนอื่น” สายตาของเธอกวาดมองใบหน้าของเด็กแต่ละคนทีละคน “แต่พรสวรรค์ไม่ได้เท่ากับความสามารถ กำปั้นต่อให้แข็งแกร่งแค่ไหน ต่อยไม่โดนคนก็เป็นได้แค่เศษสวะ หูต่อให้ดีแค่ไหน ได้ยินอันตรายแล้วหลบไม่พ้น ก็ตายอยู่ดี”

คำพูดของเธอตรงไปตรงมา กระทั่งค่อนข้างโหดร้าย ความง่วงงุนบนใบหน้าของเด็กห้าคนหายวับไปจนหมดสิ้นในชั่วพริบตา