เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สามวันหลังมหาพิธีราชสำนักอริยะ เมืองหยางเฉิงยังคงอบอวลไปด้วยบรรยากาศแห่งการเฉลิมฉลองที่หลงเหลืออยู่
ธงสุราตามตรอกซอกซอยโบกสะบัดอย่างครึกครื้น นักเล่านิทานในโรงน้ำชาพ่นน้ำลายเล่าเรื่องความระทึกขวัญของภัยสวรรค์เก้าชั้นในวันนั้นอย่างออกรส ส่วนในสำนักศึกษา เด็กน้อยต่างส่ายหัวโยกตัวท่องบทสรรเสริญราชสำนักอริยะฉบับเรียบเรียงใหม่ แม้แต่ทหารที่ประจำการตามชายแดนก็ยังยืดอกผึ่งผายกว่าวันก่อนถึงสามส่วน ไม่มีเหตุผลอื่นใด นอกจากวาสนาศักดิ์สิทธิ์ที่ปกคลุมร่าง ทำให้ความเร็วในการบำเพ็ญเพิ่มขึ้นกว่าแต่ก่อนหลายเท่าตัว
ราชสำนักอริยะเพิ่งก่อตั้ง แม้ภายนอกจะดูรุ่งโรจน์ไร้ขีดจำกัด แต่ความจริงกลับมีกระแสใต้น้ำเชี่ยวกราก
ทูตจากห้าราชสำนักศักดิ์สิทธิ์ยังไม่ได้เดินทางกลับ ทุกวันมีเทียบเชิญส่งเข้ากระทรวงพิธีกรรม ถ้อยคำล้วนสุภาพนอบน้อม ทว่าแฝงคมมีดไว้ภายใน ขณะเดียวกัน กองกำลังที่หลงเหลือของเย่าเทียนก็เคลื่อนไหวผิดปกติตามแนวชายแดนอยู่บ่อยครั้ง หน่วยแท่นน้ำแข็งดำส่งข่าวลับกลับมาว่า ในหมู่ทหารที่แตกพ่ายเหล่านั้น มีไพร่พลประหลาดปะปนอยู่ พวกมันมีดวงตาเหม่อลอย แต่พลังต่อสู้กลับเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดด
สิ่งที่ทำให้อิ๋งโยวใส่ใจมากที่สุด คือแผนที่ฉบับหนึ่งที่ก่วนจ้งนำขึ้นถวายในการประชุมราชสำนักเมื่อวาน