เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ภายนอกกำแพงยาวแดนเหนือ ม่านฟ้าสีโลหิตทอดต่ำประดุจร่มกางกั้น
ไป๋ฉี่ยืนตระหง่านอยู่บน “หอพิทักษ์เหนือ” ที่เพิ่งสร้างขึ้นใหม่ ชุดขาวสะบัดพลิ้วเบา ๆ ท่ามกลางสายลมที่คละคลุ้งด้วยกลิ่นอายดินไหม้เกรียม ด้านหลังเขาธงศึกโบกสะบัดเสียงดังพรึบพรับ ใต้ร่มธงคือกองทัพแดนเหนือต้าซย่าจำนวน 100,000 นายที่จัดทัพขึ้นใหม่
กองทัพนี้แตกต่างจากเมื่อสามวันก่อนอย่างสิ้นเชิงแล้ว
หลังข่าวการตั้งเนินศพประกาศอำนาจและการล้มตายของไท่อี่แพร่กระจายออกไป ทหารรักษาการณ์ที่เดิมทีขวัญกำลังใจตกต่ำจากการสู้รบเสี่ยงตายอย่างต่อเนื่อง ราวกับถูกฉีดโอสถกระตุ้นชั้นยอด เหล่าทหารใหม่ที่ถูกเกณฑ์มาจากทั่วสารทิศ เมื่อมองไปยังอนุสาวรีย์ยักษ์ที่หลอมสร้างจากภูเขาซากศพตรงหน้าผาตัดมังกร ในแววตาไร้ซึ่งความหวาดกลัวอีกต่อไป มีเพียงเจตจำนงต่อสู้ที่คลั่งไคล้เกือบถึงขีดสุด
ทว่าความเปลี่ยนแปลงที่สำคัญยิ่งกว่าอยู่ที่การบัญชาการ
หลังไป๋ฉี่รับช่วงอำนาจทางทหารของชายแดนเหนือ เรื่องแรกที่ทำไม่ใช่การเสริมกำลังพล และไม่ใช่การเสริมความแข็งแกร่งของแนวป้องกัน หากแต่เป็นการ “จัดทัพ”
เขาใช้ตราเสือเหล็กดำเป็นหลักฐาน ย่อยทหารรักษาการณ์ที่เหลือรอดกว่า 70,000 นายของชายแดนเหนือแล้วจัดทัพใหม่ โดยใช้กองทัพกล้าหาญองอาจ องครักษ์ห้าเสือ และกองกำลังส่วนตัวห้าบุตรแต่เดิมเป็นแกนหลัก ก่อร่างสร้างระบบการทหารใหม่เอี่ยมขึ้นมา สิบคนเป็นหนึ่งหมวด ร้อยคนเป็นหนึ่งกอง พันคนเป็นหนึ่งค่าย หมื่นคนเป็นหนึ่งทัพ ลำดับชั้นชัดเจน คำสั่งเด็ดขาดเป็นหนึ่งเดียว