กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เฮ้อ...”
เสียงถอนหายใจแผ่วเบาดังขึ้น จางซานเฟิงค่อย ๆ ลูบไล้กระบี่เจินอู่ด้านหลัง
ชั่วขณะที่ปลายนิ้วของเขาสัมผัสกับด้ามกระบี่
เคร้ง!
ฟ้าดินหยุดชะงัก สรรพสิ่งเงียบงัน!
เจตจำนงกระบี่ไร้ลักษณ์แผ่ขยายออกจากด้านหลังของเขาราวกับเกลียวคลื่น ในพริบตาก็กวาดผ่านเมืองไมตุ้นทั้งเมือง ซัดสาดไปทั่วเก้านภาสิบปฐพี!
“เจตจำนงกระบี่ที่แข็งแกร่งอะไรขนาดนี้!”
สีหน้าของหนานกงหลีเปลี่ยนไปเล็กน้อย คิ้วขมวดแน่น “เป็นแค่เทพสวรรค์ขั้นต้นแท้ ๆ แต่เจตจำนงกระบี่กลับเฉียบคมปานนี้ นับว่าเป็นอัจฉริยะสวรรค์คนหนึ่งจริง ๆ!”
สายตาของเฉินเซียวดุดัน ปราณซากศพพลุ่งพล่าน “เหอะ เจตจำนงกระบี่แกร่งแล้วอย่างไร สุดท้ายก็เป็นแค่เทพสวรรค์ขั้นต้น!”