กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตูม!
แรงกดดันราชันเทพซัดสาดเกรียงไกร ฟ้าดินพังทลาย!
บรรพชนอนันตกาลเหยียบย่ำความว่างเปล่า แขนเสื้อโบกสะบัด ซัดฝ่ามือออกไปครั้งแล้วครั้งเล่าอย่างต่อเนื่องประหนึ่งเบิกฟ้าผ่าปฐพี ทุกฝ่ามือที่ฟาดลงมาราวกับทัณฑ์สวรรค์จุติ
“ตูม!”
จ้านปู้คำรามกึกก้องพลางกวัดแกว่งขวานยักษ์พันจวิน ปราณโลหิตท่วมท้นฟ้า ทว่าไม่ว่าเขาจะทุ่มสุดชีวิตเพียงใด ขวานยักษ์กลับถูกกระแทกกระเด็นครั้งแล้วครั้งเล่า เลือดเนื้อสาดกระจาย
“ไสหัวไป!”
บรรพชนอนันตกาลแค่นเสียงเย็น แขนเสื้อสะบัดคราหนึ่ง กฎเกณฑ์ฟ้าดินระเบิดตูมสนั่นหวั่นไหว พลังเทพอันมหาศาลสุดต้านทานกวาดซัดทะลักทลาย
“พรวด!”