เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 356 ในเมื่อพวกท่านพูดถึงกฎมีเกณฑ์ งั้นฉันจะสอนกฎมีเกณฑ์ใหม่ให้พวกท่าน
ข่าวการลงจากเขาของโม่เชียนซาน ราวกับก้อนหินที่ถูกโยนลงสู่ผิวน้ำอันสงบนิ่ง ก่อให้เกิดระลอกคลื่นซ้อนกันเป็นชั้น ๆ ในแวดวงชนชั้นสูงของจิงตู
ท่านบรรพชนตระกูลโม่ในตำนานผู้นี้ ว่ากันว่ามีอายุเกินแปดสิบปี ผ่านยุคสมัยที่ผันผวนวุ่นวายมาแล้ว เครือข่ายเส้นสายที่กุมไว้ในมือนั้นแผ่กิ่งก้านสลับซับซ้อนยิ่ง เจ้าตระกูลใหญ่หลายรายล้วนเคยได้รับการ “ชี้แนะ” จากเขาในวัยหนุ่ม อีกทั้งบุคคลสำคัญบางรายที่เกษียณแล้ว ในยามยากลำบากเมื่อครั้งอดีตก็เคยรับบุญคุณข้าวปลาจากตระกูลโม่
ฉะนั้น เมื่อโม่เชียนซานมาถึงจิงตู เขาจึงมิได้ตรงเข้าไปหาเซียวเฉินเพื่อเอาชีวิตกันทันที
จิ้งจอกเฒ่าตัวนี้รู้ดีว่า ตอนนี้เซียวเฉินกำลังรุ่งโรจน์ราวดวงอาทิตย์เที่ยงวัน การปะทะซึ่งหน้าเป็นเรื่องที่พวกคนโง่เง่าบุ่มบ่ามเท่านั้นจึงจะทำ
เขาต้องการยืมแรงปะทะแรง
สโมสรส่วนตัวที่หรูหราที่สุดของจิงตู — ศาลาจื่อจิน
คืนนี้ที่นี่รถหรูรวมตัวกันแน่นขนัด ผู้มีอำนาจเกือบครึ่งหนึ่งของจิงตูต่างมาเยือน
โม่เชียนซานสวมชุดถังสีดำเนื้อผ้าประณีต ถือไม้เท้าหัวมังกร นั่งอยู่ที่ตำแหน่งเจ้าตระกูล ถึงจะอายุเกินแปดสิบปี แต่ก็ยังกระปรี้กระเปร่า ดวงตาทั้งสองเปล่งประกายวาววับ ทุกอิริยาบถแผ่กลิ่นอายของความขึงขังน่าเกรงขามโดยไม่ต้องแสดงโกรธ
“ท่านผู้เฒ่าโม่ ท่านมาด้วยตัวเองได้อย่างไรกัน ไม่บอกกล่าวล่วงหน้าเลย พวกเราจะได้ไปรับท่าน”