กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 355 ยอดคนเร้นกายที่ว่านั้น ก็คือฝูงปรสิตดูดเลือด
ลมบนดาดฟ้ากระโชกแรง ฟู่ว ๆ พัดเข้าหูของผู้คน
แต่โม่อวิ๋นเฟยรู้สึกว่า ลมจะแรงสักแค่ไหนก็ไม่อาจพัดความหนาวเย็นในใจเขาให้จางหาย
เขาจ้องมองผู้อาวุโสใหญ่ที่ทรวงอกยุบลงและใกล้จะสิ้นลมหายใจอยู่ตรงปลายเท้าอย่างเหม่อลอย สมองขาวโพลนไปหมด
นี่คือ “หัตถ์อัสนีคำราม” ท่านโม้ที่ตระกูลโม่ภาคภูมิใจนักหนา!
แถบภูเขาคุนหลุน เขาคนนี้แค่ฝ่ามือเดียวก็ตบควายป่าตายได้!
แค่นี้…ก็จบแล้ว?
ถูกหมัดเดียวอัดจนหมดสภาพ?
“แก…แกใช้เล่ห์กล!”
โม่อวิ๋นเฟยชี้ไปที่พั่วจวิน เสียงสั่นเหมือนนกกระทาที่ตกใจกลัว “แก…แกต้องใช้เล่ห์อาวุธลับต่ำช้าอะไรสักอย่างแน่ ๆ! หรือไม่ก็…ก็วางยาพิษ!”