เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 354 ให้เกียรติแล้วไม่รู้จักรับ อย่าโทษที่ฉันจะพลิกโต๊ะ
โรงแรมจิงตู ห้องสวีตประธานาธิบดี
บรรยากาศในห้องอึดอัดกดดันราวกับบ่ายที่ร้อนอบอ้าวก่อนพายุฝนฟ้าคะนอง
ผู้ส่งสารที่ถูกพั่วจวินสั่งให้ “ไสหัว” กลับมาตอนนี้กำลังคุกเข่าอยู่บนพรมด้วยใบหน้าบวมช้ำจมูกเลือด ตัวสั่นงันงกเหมือนกำลังร่อนแป้ง เขากลิ้งลงมาจริง ๆ สามสิบหกชั้นบันได ถึงจะไม่ได้กลิ้งตลอดทาง แต่ก็ตกกระแทกจนหัวหมุนตึบ
“เขา...เขาพูดแบบนั้นจริง ๆ เหรอ”
โม่อวิ๋นเฟยนั่งอยู่บนเก้าอี้ไท่ซือ วอลนัทสองลูกในมือที่ถูกคลึงจนมันวาวถูกบีบจนดังกร๊อบแกร๊บ
“ใช่...ใช่แล้วนายน้อย” ผู้ส่งสารพูดด้วยน้ำเสียงสะอื้น “เซียวเฉินคนนั้นมันกำเริบเสิบสานเกินไป มันเอาพระราชหัตถเลขาที่ท่านเขียน...ต่อหน้าต่อตา ยัดเข้าเครื่องทำลายเอกสาร แถมยังบอกว่า...ยังบอกว่าถ้าอยากพบมันก็ได้ ต้องไป...ต้องไปลงทะเบียนต่อคิว...”
“ลงทะเบียนต่อคิว?”
โม่อวิ๋นเฟยโกรธจนหัวเราะ เสียงหัวเราะเย็นเยียบชอบกล
“คิดว่านายน้อยผู้นี้เป็นอะไรกัน ไปเป็นคนไข้ที่โรงพยาบาลหรือไง!”