เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 65 คำตอบคงจะตรงกันข้าม
สองวันมานี้หวังรุ่ยเซียงทำตัวเป็นปกติทุกอย่าง ร่วมมือรับสถานีกับเจียงชีไป๋ได้เป็นอย่างดี ไม่เกิดข้อผิดพลาดอะไร
พอหมึกยักษ์สีชมพูเข็นรถมาขายข้าวกล่องในตู้โดยสาร หวังรุ่ยเซียงก็ถามราคาจากเจียงชีไป๋ แล้วซื้อทีละสองกล่อง พอดีสำหรับกินทั้งวัน ไม่ต้องเปลืองเสบียงที่ตุนไว้ในบ้านปลอดภัย
หลังจากนั้น เธอยังพูดกับเจียงชีไป๋อย่างดีอกดีใจด้วยว่า “ดันเจี้ยนระดับ C ไม่ได้น่ากลัวอย่างที่ฉันคิดเลยแฮะ”
นั่นเป็นเพราะหวังรุ่ยเซียงเข้ามาในจังหวะที่ดีต่างหาก
เพื่อนบ้านซ้ายขวาของตู้โดยสารหมายเลข 0166 เปลี่ยนหน้ามาหลายรุ่นแล้ว พวกตัวอันตรายถูกกวาดล้างไปจนหมด ตอนนี้จึงเกิดความสมดุลที่พอดิบพอดี ตู้ข้างๆ ไม่มีคนตาย ภาระงานก็ไม่หนัก ไม่ต้องทำงานล่วงเวลาวันเว้นวัน ข้าวกล่องก็ลดราคาลงเพราะคำเกลี้ยกล่อมของเจียงชีไป๋ รายได้ต่อวันของผู้เล่นทั่วไปก็พอซื้อได้สองกล่อง พอมีข้าวกินอิ่มท้อง อัตราการปะทะกันระหว่างผู้เล่นก็ลดลงอย่างเห็นได้ชัด
ปัจจัยทั้งหมดนี้รวมกัน ทำให้ความยากในการเอาชีวิตรอดในรถไฟใต้ดินวันวานตอนนี้แทบไม่ต่างจากดันเจี้ยนระดับ D เลย
เรื่องพวกนี้เธอแค่คิดอยู่ในใจ ไม่ได้อธิบายให้หวังรุ่ยเซียงฟัง
รถไฟเทียบชานชาลาแล้ว หลังจากส่งผู้โดยสารทั้งหมดขึ้นรถ เจียงชีไป๋เดินลงไปบนชานชาลา หยิบกล่องใบหนึ่งออกมาจากกำไลมิติ แล้วเทเส้นใยสีขาวสองสามเส้นข้างในลงบนพื้น