เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 64 ระวังพื้นลื่น
ความรู้สึกของการได้หยุดพักผ่อนช่างแสนวิเศษเหลือเกิน
เจียงชีไป๋ทำแผลเรียบร้อย กินยาแก้ปวดไปหนึ่งเม็ด แล้วหลับใหลไปอย่างสะลึมสะลือ พอตื่นขึ้นมาเหลือบมองเวลา ก็พบว่ายังไม่ถึงสิบเอ็ดโมงเช้าเลย
บนหน้าจออิเล็กทรอนิกส์ในตู้โดยสารยังคงวิ่งตัวอักษรแจ้งเวลาถึงสถานีถัดไป แต่นั่นไม่เกี่ยวอะไรกับเจียงชีไป๋อีกแล้ว อย่างน้อยก็ในวันนี้
เธอนอนแผ่อยู่บนเตียง จ้องมองเพดานเหม่อลอยอยู่ครู่หนึ่ง ร่างกายจมดิ่งลงไปในที่นอน กล้ามเนื้อผ่อนคลายอย่างเต็มที่ ในหัวไม่ต้องคิดอะไรทั้งนั้น ความรู้สึกแบบนี้ช่างแปลกใหม่เสียจริง
เธอเริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมฉวีหรูถึงได้ฆ่าเพื่อนร่วมงานเป็นว่าเล่นเพื่อแลกกับวันหยุด พอได้ลิ้มรสความหอมหวานของอิสระที่ไร้พันธนาการ พอกลับสู่สภาวะที่ควบคุมตัวเองไม่ได้ก็ยิ่งทรมานเป็นทวีคูณ
แต่เธอไม่มีทางทำตามฉวีหรูแน่นอน การเสพติดวันหยุดไม่ใช่เรื่องดี สักวันต้องถูกคนอื่นฆ่าสวนกลับเข้าจนได้
เธอได้แต่ภาวนาให้ระบบส่งเพื่อนร่วมงานที่พึ่งพาได้มาให้สักคน แค่นี้ก็ขอบคุณสวรรค์แล้ว
หลังจากนอนขี้เกียจอยู่บนเตียงครู่หนึ่ง เจียงชีไป๋ก็ค่อยๆ ลุกขึ้น ขยับแข้งขยับขา ฤทธิ์ของยาแก้ปวดเริ่มจางลงแล้ว ปากแผลจึงปวดตุบๆ อยู่บ้าง แต่ก็ยังดีที่ไม่กระทบต่อการเคลื่อนไหว
สถานะผู้เล่นและค่าสถานะที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องทำให้บาดแผลของเจียงชีไป๋ฟื้นตัวเร็วกว่าคนทั่วไปมาก แต่ก็ยังไม่เว่อร์ถึงขั้นนอนตื่นเดียวแล้วหายสนิท