เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 63 “ช่วยอย่ามาตายหน้าบ้านฉันได้ไหม”
หลังจากส่งผู้โดยสารทั้งหมดในตู้โดยสารของตัวเองลงจากรถเรียบร้อย เจียงชีไป๋ก็ออกเดินทางไปยังตู้โดยสารหมายเลข 0101 เพื่อไปทำงานพิเศษ
ระหว่างทางเธอต้องผ่านตู้โดยสารหมายเลข 0148 ของดาวทอผ้า เลยถือโอกาสแวะเอาเส้นใยแมลงไปส่งให้เธอเสียเลย
บังเอิญจริงๆ ในตู้โดยสารหมายเลข 0148 ยังมีผู้โดยสารเหลืออยู่อีกสามคนที่ยังไม่ลงจากรถ ดาวทอผ้ากับผู้เล่นอีกคนกำลังนั่งอยู่บนที่นั่ง จ้องมองทุกความเคลื่อนไหวของผู้โดยสารเขม็ง แม้ทั้งสองคนจะไม่ได้พูดคุยกัน แต่แค่มองจากสีหน้าและภาษากาย ก็สัมผัสได้ถึงบรรยากาศที่ตึงเครียดสุดขีด
เจียงชีไป๋ก้มมองพัดลมระบายอากาศ เหลือบมองหน้าต่างรถไฟเล็กน้อย สุดท้ายก็เลือกหยิบหน้ากากนั่วของคนถอนลิ้นออกมาสวมทับบนใบหน้า
สถานะไร้ตัวตนเปิดใช้งาน เธอทะลุผ่านหลังคารถไฟลงไป ปรากฏตัวขึ้นกลางตู้โดยสารอย่างเงียบเชียบ
เงาร่างโปร่งแสงที่สวมหน้ากากนั่วสุดสยองร่วงลงมาจากฟากฟ้า ทำเอาผู้เล่นทั้งสองคนสะดุ้งโหยง รีบลุกขึ้นคว้าอาวุธเตรียมพร้อมรับมือทันที
เจียงชีไป๋ถอดหน้ากากนั่วออก ดาวทอผ้ามองเห็นชื่อผู้เล่นบนหัวของเจียงชีไป๋ ทั้งคู่แลกเปลี่ยนชื่อกันไว้ล่วงหน้าแล้ว ดาวทอผ้าจึงจำเจียงชีไป๋ได้ทันที และร้องออกมาด้วยความดีใจ “เธอมาแล้ว!”
เธอก้าวเข้ามาสองก้าว แสร้งทำเป็นสนิทสนมเข้าไปคล้องแขนเจียงชีไป๋ ทว่าดวงตากลับมองเธออย่างระมัดระวัง แฝงไปด้วยการหยั่งเชิงและอ้อนวอน
เจียงชีไป๋พอจะเข้าใจสถานการณ์แล้ว