เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 62 มื้ออาหารสุดลวกที่แสนสะใจ
เมื่อมีไข่มุกกันลมอยู่ในมือ ตอนที่เจียงชีไป๋ปีนกลับขึ้นไปบนหลังคารถไฟอีกครั้ง ลมกรรโชกแรงที่เคยฉุดกระชากร่างของเธอก็หายวับไป ราวกับยืนอยู่ในตู้โดยสารที่เงียบสงบ ไข่มุกกันลมในกระเป๋าเสื้อแผ่ไออุ่นออกมาจางๆ คล้ายกางม่านพลังที่มองไม่เห็นห่อหุ้มร่างเธอเอาไว้ทั้งหมด
อุโมงค์ที่รถไฟใต้ดินวิ่งผ่านเดี๋ยวแคบเดี๋ยวกว้าง ช่วงนี้เพดานหินด้านบนอยู่สูงจากหลังคารถไฟอย่างน้อยสองเมตรครึ่ง ทำให้เจียงชีไป๋วิ่งบนหลังคาได้อย่างสะดวก
เธอลองออกวิ่งดูสองสามก้าว เมื่อไร้แรงต้านของลม ฝีเท้าก็เบาสบายจนน่าอภิรมย์
เธอพยายามทำเสียงให้เบาที่สุด วิ่งผ่านหลังคาตู้โดยสารไปอย่างคล่องแคล่ว ไม่นานก็วิ่งผ่านมาได้สิบกว่าตู้
บางครั้งผู้เล่นในตู้โดยสารได้ยินเสียงเคลื่อนไหวบนหัวก็ปล่อยไอเทมออกมาตรวจสอบ แต่เจียงชีไป๋ก็วิ่งเลยไปไกลแล้ว
เธอเลือกแวะพักเหนื่อยบนหลังคาตู้เสบียงที่ไม่มีผู้เล่นอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะวิ่งรวดเดียวไปจนถึงหลังคาตู้โดยสารหมายเลข 0101
ตู้โดยสารนี้แค่มองจากภายนอกก็หรูหรากว่าตู้ปกติมาก ความยาวของมันมากกว่าตู้ทั่วไปถึงสามเท่า ด้านนอกยังมีลวดลายเพนต์เป็นรูปหมึกยักษ์กำลังกางหนวดที่ยาวเหยียดไร้ที่สิ้นสุดโอบรัดขบวนรถไฟทั้งขบวนเอาไว้
เจียงชีไป๋เดินวนดูรอบหนึ่ง ลองชะโงกหน้ามองเข้าไปในตู้หมายเลข 0100 และ 0102 ก่อน แต่ในสองตู้นี้กลับไม่พบประตูที่เชื่อมไปยังตู้หมายเลข 0101 เลย