เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 61 ตั๋วรถไฟล้นมือร่วงกราว
“เคร้ง——”
เสียงเคาะเหล็กดังสนั่นหวั่นไหวราวกับฟ้าผ่า ปลุกผู้เล่นในตู้โดยสารใกล้เคียงให้สะดุ้งตื่นจากความฝัน
เสียงนั้นแสบแก้วหูและก้องกังวานไปทั่วตู้โดยสารที่ว่างเปล่า เจียงชีไป๋ผุดลุกขึ้นนั่งบนเตียง หัวใจเต้นระรัว
เธอเลิกผ้าห่ม สวมเสื้อคลุม แล้วผลักประตูเดินออกไป
ไม่ได้มีแค่เธอคนเดียวที่ตื่น เจิ้งหมิงยืนอยู่ในตู้โดยสารหมายเลข 0165 กวักมือเรียกเธอเบาๆ หลี่เจี้ยนจวินยืนอยู่ที่หน้าประตูบ้านปลอดภัยของตัวเอง สีหน้าซีดเผือด ชะเง้อมองไปยังทิศทางที่เป็นต้นเสียง ส่วนในตู้โดยสารที่อยู่ไกลออกไปก็มีผู้เล่นอีกหลายคนโผล่หน้าออกมาดู
เสียงเคาะยังคงดังต่อเนื่อง ต้นตอของเสียงมาจากตู้โดยสารหมายเลข 0164 ซึ่งเป็นของชายร่างกำยำหัวโล้นคนที่กินโลหิตทองคำเข้าไปจนฆ่าผู้โดยสารตัวปลอมได้สำเร็จ
เวลาวิ่งของรถไฟในแต่ละสถานีไม่แน่นอน บางทีก็สั้นแค่ห้าชั่วโมง บางทีก็นานถึงสิบชั่วโมง หลังจากผู้เล่นตรวจตั๋วและส่งผู้โดยสารลงจากรถเรียบร้อยแล้วถึงจะกลับเข้าบ้านปลอดภัยไปพักผ่อนได้ เมื่อหักเวลาช่วงนี้ออก เวลาพักผ่อนของพวกเขาก็ยิ่งเหลือน้อยนิด
ดังนั้น การนอนหลับในช่วงสถานีที่มีระยะห่างนานๆ จึงเป็นเรื่องที่ผู้เล่นทุกคนรู้กันดี
เสียงเคาะที่ดังไม่หยุดหย่อนนี้ทำลายฝันหวานของผู้คนนับไม่ถ้วน พอพวกเขาวิ่งออกมาดูแล้วพบว่าไม่มีเหตุร้ายอะไร แค่ไอ้หัวโล้นนั่นคลั่งขึ้นมาเฉยๆ ทุกคนก็พากันเดือดดาล บางคนสบถพึมพำ บางคนหน้าบึ้งไม่พูดไม่จา และมีผู้เล่นคนหนึ่งกระชากประตูเปิดแล้วตะโกนลั่น